Warto wiedzieć!

Najczęściej występujące choroby truskawek:

Szara pleśń truskawki
Grzyb poraża przede wszystkim owoce i kwiaty. Porażone kwiaty brązowieją i zasychają, a na owocach pojawiają się gnilne plamy. W miejscu porażenia rozwija się szary, pylący nalot zarodników konidialnych. Rozwojowi choroby sprzyja wilgotna i ciepła pogoda.

Biała plamistość liści truskawki
Objawy pojawiają się początkowo w postaci drobnych, brązowych plamek, które w miarę powiększania się stają się szarobiałe, otoczone czerwonobrunatną obwódką. Występują głównie na liściach i działkach kielicha, które przy silnym porażeniu zasychają. Niekiedy, szczególnie pod osłonami, objawy mogą wystąpić na owocach (suche, drobne plamy wokół porażonych nasion).

Czerwona plamistość liści truskawki
Objawy występują przede wszystkim na liściach i działkach kielicha w postaci licznych drobnych, brunatnobrązowych plam. Pierwsze objawy występują na starszych liściach. Porażane liście żółkną, czerwienieją i szybko zasychają.

Werticilioza truskawki
Objawy występują najczęściej na jednorocznych roślinach. Początkowo więdną i zamierają najstarsze, zewnętrzne liście, a następnie całe rośliny. Masowe zamieranie roślin obserwowane jest zwykle po posadzeniu podatnej odmiany truskawki na silnie skażonym polu (stanowiska po uprawach warzyw, ziemniakach, truskawkach). Grzyb poraża korzenie, z których przerasta do korony i ogonków liściowych powodując suchą, dobrze widoczną nekrozę ich podstawy.

Mączniak prawdziwy truskawki
Biały, mączysty nalot występuje najsilniej na dolnej stronie liści, które charakterystycznie zwijają się łódkowato do góry. Nalot grzybni i zarodników konidialnych może pokrywać także inne, naziemne organy rośliny. Na silnie porażonych liściach powstają rozległe nekrozy, niekiedy czerwonobrązowe plamy dobrze widoczne na górnej stronie liścia. W szczególnie dużym nasileniu mączniak występuje w uprawach pod osłonami oraz na sadzonkach na plantacjach matecznych.

Antraknoza truskawki
Grzyby porażają wszystkie naziemne organy truskawki. Duże nasilenie choroby obserwowane jest w upalnych i wilgotnych latach. W wyniku porażenia rozwijają się suche, ciemnobrązowe nekrozy, na których (w wilgotnych warunkach) widoczne są jasnoróżowe skupienia zarodników konidialnych. Porażenie korony truskawki, na której rozwija się sucha, jasnobrązowa zgnilizna, powoduje gwałtowne zamieranie roślin.

Odmiany średnio - wczesne


Senga Sengana

Odmiana niemiecka

Pochodzenie: Odmiana niemiecka, uprawiana od 1954 roku.

Roślina: Jest byliną o zwartym pokroju i silnym wzroście. Średniej lub dużej wielkości , blaszki liściowe ciemnozielone, gładkie, lśniące, o brzegach szeroko podwójnie ząbkowanych. Ogonek liściowy jest długi i sztywny. Odmiana wyróżnia się bogatym ulistnieniem. Łodygi kwiatostanowe tej samej długości co ogonki liściowe lub krótsze, silnie owłosione, pokładające się pod wpływem ciężaru owoców.

Owoce:  Pierwsze dojrzewające są dość duże ( średnio 7,5 g), potem średnie, a pod koniec owocowania drobne. Kształt jest szeroko-stożkowaty, sercowaty lub kulisto-nerkowaty. Barwa ciemnoczerwona, jednolita na całej powierzchni. Orzeszki żółte, osadzone w płytkich zagłębieniach. Miąższ ciemnoczerwony, zwarty, kwaskowaty, smaczny i bardzo aromatyczny. Kielich bardzo trudno oddziela się od owocu.

Okres zbiorów: Odmiana średnio późna dojrzewa 7-10 dni po Kamie.

Zastosowanie: Podstawowa odmiana przemysłowo – przetwórcza i na mrożonki.

Atuty: Plenna, odporna na suszę i na niską temperaturę. Rośliny bardzo odporne na choroby systemu korzeniowego ( Verticillium) i nicienie glebowe. Ceniona przez przemysł ze względu na wspaniały aromat.

Słabe strony: Owoce bardzo wrażliwe na gnicie powodowane przez szarą pleśń. Rośliny są wrażliwe na białą plamistość liści. Owoce źle znoszą długi transport. Wadą owoców jest ich jędrność i trwałość



« Powrót